Święto dzieci w różnych krajach

W Turcji obchodzi się wiele świąt. Zapewne jednym z ciekawszych jest odbywające się 23 kwietnia dziecięce święto Cocuk Bayrami. To święto ustanowił sam Ataturk w 1927 roku. Uczynił to ku uczczeniu utworzenia w 1920 roku pierwszego parlamentu Turcji. W tym dniu dzieci mogą wcielić się w rolę dorosłych i powiedzieć, co im się nie podoba. Wszędzie odbywają się kolorowe festyny i jarmarki, które swym niepowtarzalnym urokiem przyciągają turystów. Do uczestniczenia w święcie zaprasza się dzieci z całego świata, które na ulicach największych miast – Stambule, Ankarze - prezentują tańce ze swoich krajów. Odwiedzający Turcję mają wówczas możliwość zobaczenia folkloru tureckiego. W Izraelu święto dzieci to Purim, obchodzi się to święto na przełomie lutego i marca. Jest to święto na pamiątkę uratowania Żydów z rąk okrutnego Hamana – ministra na dworze króla perskiego Kserksesa. W czasie tego święta dzieci przebierają się za postacie historyczne z tamtego okresu i odgrywają sceny z opowieści. W synagogach odczytuje się przypowieść o Hamanie, a za każdym razem, kiedy pada jego imię, rozlegają się gwizdy, tupania i krzyki. W czasie święta Purim przygotowywane są specjalne potrawy, a dzieci dostają słodkie hamanowe pierożki.

Kuchnia chińska

Dodano: 10-03-2012, Otagowane: azja, jedzenie, kultura azji

Kuchnia chińska, to niewątpliwie wielowiekowa tradycja, równie stara, jak stara jest chińska cywilizacja. Kuchnię tę cechuje przede wszystkim prostota, dania najczęściej składają się z prostych, ogólnodostępnych składników. Jedną z podstawowych zasad tradycyjnej chińskiej kuchni jest – oprócz smaku – kolejność podawania potraw, nie ma tam przypadkowości i chaosu. A każdy posiłek powinien zacząć się wypiciem przynajmniej filiżanki zielonej herbaty. Chińczycy uważają, że w każdym posiłku powinny się równoważyć dwie siły, Yin i Yang. Uważają, że produkty Yang to mięsa, pikantne przyprawy, smażone i mające właściwości rozgrzewające – czyli posiadające pierwiastek męski. Natomiast owoce, warzywa i znak rozpoznawczy kuchni chińskiej - ryż, z reguły miękkie, orzeźwiające, mają pierwiastek Yin. W kuchni chińskiej ważne jest też zdrowe odżywianie, taka obróbka produktów, by nie utraciły swych wartości odżywczych. To właśnie tam gotuje się warzywa w woku, w specjalnych bambusowych koszach, dzięki którym są one chrupkie i pełne witamin i minerałów. Nieodłącznym atrybutem kuchni chińskiej są oczywiście pałeczki, początkowo były to po prostu gałązki, dzisiaj spotyka się piękne z kości słoniowej, złota i srebra. Znakami rozpoznawczymi tej kuchni są tofu, sos sojowy, pieprz syczuański czy ocet ryżowy. Gości z Zachodu zaskakują też czasem obyczaje przy stole, Chińczycy jedzą szybko i często z otwartymi ustami, by potrawa nie straciła temperatury; siorbią i mlaskają, bo jest to oznaka, że potrawa jest smaczna. Warto jednak skosztować typowych potraw tej kuchni.

Origami

Origami to sztuka pochodząca z Chin, a rozwinięta w Japonii, jest to sztuka składania papieru. Reguły origami są niezwykle proste, jest to kwadratowa kratka papieru dowolnej wielkości, której nie wolno ciąć, drzeć, kleić, ani dodatkowo ozdabiać. Początkowo służyła ona do ozdabiania świątyń lub tworzenia dekoracji na ceremonie religijne. Reguły składania figur najpierw przekazywano ustnie, dopiero pod koniec XVIII wieku powstał pierwszy podręcznik origami , w którym ukazane jest 49 wzorów składania żurawia, ptaka symbolizującego w Japonii szczęście i życie. Istnieje odmiana origami zwana modułową, kiedy to każdy element składa się oddzielnie, a później łączy systemem wypustek i kieszonek (również bez użycia kleju). W module mogą być zaledwie dwa elementy, ale są też origami składające się z kilkuset modułów. Dość rygorystyczne reguły origami są ciągłym wyzwaniem dla ludzkiej wyobraźni, powstają najróżniejsze wzory, precyzyjne figury. Fascynującą odmianą jest nano origami, figurki które tworzy się z kartki papieru nie większej, niż 2 na 2 centymetry. Dzięki temu powstają przepiękne maleńkie figurki zwierząt, roślin, płatków śniegu, kwiatów, które są mniejsze od opuszka palca i trudno zwykłemu śmiertelnikowi uwierzyć, że ktoś może być tak precyzyjny.


[1] 2 3 4     następna